Νομολογία / Άρθρα

ΑΡΘΡΟ ΑΝΤΩΝΗ Π.ΑΡΓΥΡΟΥ:Το ειδικό μισθολόγιο των δικαστών από τη Δ αναθεώρηση του Συντάγματος στο «Μισθοδικείο» και το Ν 3691/2008

1.1. Είναι γεγονόs αναμφισβήτητο,. ότι n δικαιοσύνη δεν µπορεί να υπάρχει ωs υψίστη λειτουργία του πολιτεύματος αν δεν είναι ανεξάρτητη, πράγµα που κοτοχυρώνεται στο άρθρο 26 τ:ου Συvτ. Με τις διατάξεις των άρθρων 26, 87 παρ. 1 και 88 παρ. 2 του Συvτάγµατος καθιερώνεται, ωs ουσιώδεs χαρακτηριστικό της δικαστικής λειτουργίας, n προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησiα των φορέων της, n οποία αποτελεί ταυτοχρόνως και το κύριο στοιχείο που την καθιστά ισότιμη προς τις δύο άλλεs λειτουργίες. Η συνταγματική αυτή πρoστασiα καλύπτει τον ευρισκόµενο στην ενέργεια δικαστή, του οποίου διασφαλίζει, µεταξύ άλλων, και το συνταξιοδοτικό καθεστώs ωs εγγύηση της προσωπικής και λειτουργικής του ανεξαρτnσiαs. Σύµφωνα µε την διάταξη του άρθρου 87 του Συντάγματος του 1952 για πρώτη φορά ορίσθηκε ότι οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών πρέπει να είναι ανάλογες με το λειτούργημα τους και ότι τα της βαθμολογικής και μισθολογικής των κατάστασης ορίζονται με ειδικούς νόμους. Η διάταξη περιελήφθη στο άρθρο 88 του Συντ. 1975.
1.2. Αποτελεί εξ άλλου κοινή συνείδηση το γεγονός ότι, την Δικαιοσύνη όλοι θεωρητικά την τιμούν και τη σέβονται και τη θέλουν ανεξάρτητη, αλλά όταν οι αποφάσεις της δεν είναι αρεστές, ξεχνούν αμέσως τις διακηρύξεις τους και καταγγέλλουν τις αποφάσεις τους που δεν είναι αρεστές σαν «διατεταγμένες». Άλλωστε ελάχιστοι ενδιαφέρονται για την κατάσταση των λειτουργών της, τους οποίους ενθυμούνται μόνον όταν προκύψουν ειδικότερα ζητήματα και τότε δεν διστάζουν να επιδεικνύουν ενίοτε απαράδεκτη συμπεριφορά, σε βάρος των...

< επιστροφή