Νομολογία / Άρθρα

ΑΡΘΡΟ ΑΝΤΩΝΗ Π.ΑΡΓΥΡΟΥ:Επισκόπηση Νομολογίας των ανωτάτων Δικαστηρίων του 2007

1.-ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ:


1.1.- Προσαύξηση της σύνταξης των εγγάμων συνταξιούχων των οποίων ο σύζυγος δεν εργάζεται
Με την απόφαση Σ.τ.Ε 1124/2007. κρίθηκε ότι:. Δικαιολογείται η προσαύξηση της σύνταξης των εγγάμων συνταξιούχων των οποίων ο σύζυγος δεν εργάζεται ή δεν λαμβάνει σύνταξη από το Δημόσιο, ν.π.δ.δ. ή ασφαλιστικό οργανισμό, με τη χορήγηση ποσού ίσου με ενάμισι ημερομίσθιο ανειδίκευτου εργάτη, όπως το ημερομίσθιο αυτό ισχύει κάθε φορά. Η μη χορήγηση της προσαύξησης αυτής στους έγγαμους συνταξιούχους του Ι.Κ.Α. των οποίων οι σύζυγοι δεν συγκεντρώνουν τις πιο πάνω προϋποθέσεις (δηλαδή εργάζονται ή είναι συνταξιούχοι και, κατά κοινή πείρα, οι απολαβές τους υπερβαίνουν το ποσό της πιο πάνω προσαύξησης) δεν αντίκειται στη συνταγματική αρχή της ισότητας, αφού οι πιο πάνω κατηγορίες συνταξιούχων του Ι.Κ.Α. δεν τελούν κάτω από τις ίδιες συνθήκες, ούτε στη διάταξη του άρθρου 21 παρ. 1 του Συντάγματος περί προστασίας της οικογένειας. Η διάταξη αυτή, προβλέπουσα «ενίσχυση» η οποία ως αποδέκτη έχει την οικογένεια και όχι ένα έκαστο των ασφαλισμένων του ΙΚΑ, δεν δημιουργεί «δικαίωμα» υπέρ ενός εκάστου των συνταξιούχων και ως εκ τούτου δε δύναται να θεωρηθεί ότι αντίκειται στην αρχή προστασίας της «περιουσίας» του προσώπου κατ' άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
1.2.-Ιση μεταχείριση ασφαλισμένων, ισότητα ανδρών γυναικών-συνταξιοδότηση.
Με την απόφαση ΣτΕ.Ολ 3088/2007 . κρίθηκε ότι: Ρύθμιση που συνεπάγεται διαφορετική μεταχείριση άνδρα ασφαλισμένου του Ταμείου Νομικών έναντι γυναίκας ασφαλισμένης του αυτού Ταμείου συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση με βάση το φύλο και, επομένως, αντίκειται στο Σύνταγμα. κρίθηκε ότι ρύθμιση που συνεπάγεται διαφορετική μεταχείριση άνδρα ασφαλισμένου του Ταμείου Νομικών έναντι γυναίκας ασφαλισμένης του αυτού Ταμείου συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση με βάση το φύλο και, επομένως, αντίκειται στο Σύνταγμα. Με το άρθρο 17 παρ. 1 περ. ζ' του ν.δ. 4114/1960 προβλέπεται ότι η ασφαλισμένη του Ταμείου Νομικών δικαιούται συντάξεως γήρατος, εφ' όσον έχει συμπληρώσει χρόνο ασφαλίσεως 25 ετών, άνευ συνδρομής άλλης προϋποθέσεως, ενώ για τον ασφαλισμένο με τον αυτό χρόνο ασφαλίσεως (25 ετών) απαιτείται ως πρόσθετη προϋπόθεση και η συμπλήρωση του 60ου έτους της ηλικίας. Η ρύθμιση αυτή, κατά το μέρος που συνεπάγεται διαφορετική μεταχείριση του άνδρα ασφαλισμένου του Ταμείου έναντι της γυναίκας, συνιστά, εν όψει των κρατουσών κοινωνικών συνθηκών, αδικαιολόγητη διάκριση επί τη βάσει του φύλου και, επομένως, αντίκειται στις κατοχυρούσες την ισότητα των φύλων διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 2 και 116 του Συντάγματος (μειοψ.). Περαιτέρω, εν όψει της αντιθέσεως προς τα άρθρα 4 παρ.1 και 116 του Συντάγματος της πρόσθετης προϋπόθεσης του ορίου ηλικίας των 60 ετών που τάσσεται μόνον για τους άνδρες ασφαλισμένους του Ταμείου, οι οποίοι έχουν συμπληρώσει χρόνο ασφαλίσεως 25 ετών και εν όψει του ότι στις λοιπές περιπτώσεις συνταξιοδοτήσεως που προβλέπονται στο άρθρο 17 παρ.1 του ν.δ. 4114/1960, ουδεμία διαφορετική μεταχείριση υφίσταται μεταξύ ανδρών και γυναικών ασφαλισμένων, θα πρέπει, περιαιρομένης της πρόσθετης προϋπόθεσης του ορίου ηλικίας και οι άνδρες ασφαλισμένοι του Ταμείου να δικαιούνται συντάξεως γήρατος, εφ' όσον έχουν συμπληρώσει χρόνο ασφαλίσεως 25 ετών, όπως οι γυναίκες ασφαλισμένες .
1.3.-Δικαιωμα ακροάσεως:
Με την απόφαση ΣτΕ.Ολ 2370/2007. κρίθηκε ότι:  Σε περίπτωση διενέργειας φορολογικού ελέγχου και διαπιστώσεως παραβάσεως των διατάξεων του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, πριν από την έκδοση πράξεως επιβολής προστίμου, εφ' όσον με την εν λόγω πράξη αποδίδεται υπαίτια συμπεριφορά στον παραβάτη ή αυτή εκδίδεται κατόπιν επιμετρήσεως του ποσού του προστίμου, για την οποία λαμβάνονται υπόψη η βαρύτητα και οι συνθήκες τελέσεως της παραβάσεως, καθώς και λοιπές περιστάσεις που ασκούν επιρροή στον προσδιορισμό του ύψους του επιβλητέου προστίμου, η φορολογική αρχή έχει από το άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος την υποχρέωση να διασφαλίζει στον φερόμενο ως παραβάτη την ευχέρεια να εκθέτει σχετικά τις απόψεις του, ειδικότερα δε να του επιδίδει το σχετικό σημείωμα με κλήση για παροχή εξηγήσεων, εκτός αν είναι ιδιαιτέρως δυσχερής η επίδοση του εν λόγω σημειώματος προς τον φερόμενο ως παραβάτη, γεγονός το οποίο απαιτείται να βεβαιώνεται με ειδική αιτιολογία. Η συμμόρφωση της φορολογικής αρχής προς την υποχρέωση της αυτή αποτελεί προϋπόθεση νομιμότητος της σχετικής διαδικασίας και δεν μπορεί να αναπληρωθεί από τη δυνατότητα που παρέχεται στον επιτηδευματία, στον οποίο επιβλήθηκε το πρόστιμο, από την διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 34 του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, να ζητήσει τη διοικητική επίλυση της διαφοράς, μετά την έκδοση της πράξεως επιβολής προστίμου, επιδιώκοντας την εξαφάνιση ή την τροποποίηση της. Εφ' όσον συντρέχουν οι προεκτιθέμενες περιστάσεις, δεν είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα η διάταξη της παραγράφου 7 του άρθρου 36 του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, κατά την οποία το σημείωμα που εκδίδεται μετά το πέρας του ελέγχου, δεν αποτελεί στοιχείο της διαδικασίας για τη σύνταξη της έκθεσης ελέγχου ή της πράξης επιβολής προστίμου.
1.4. Τόκος υπερημερίας οφειλών δημοσίου:
Με την απόφαση Σ.τ.Ε 802/2007 (ΕΔΚΑ 2007/240) κρίθηκε ότι: Ο νόμιμος τόκος και ο τόκος υπερημερίας κάθε οφειλής του δημοσίου, κατά τη διάταξη του άρθρου 21 του κώδικα νόμων περί δικών του δημοσίου, που ορίζεται σε 6% ετησίως, αντίκειται στο σύνταγμα και την ΕΣΔΑ . Παραπέμπει στην Ολομέλεια.
1.5. Προσλήψεις σε ΝΠΙΔ ΑΣΕΠ:
Mε την απόφαση 3167/2007 Σ.τ.Ε (Γ' τμήμα) κρίθηκε ότι παραδεκτώς προσβάλλεται ενώπιον του Δικαστηρίου πράξη του Α.Σ.Ε.Π., που εκδόθηκε επί διαγωνιστικής διαδικασίας πρόσληψης σε ν.π.ι.δ.Ο νομοθέτης κατέστρωσε ένα σύστημα προσλήψεων που βασίζεται στις αμιγώς δημοσίου δικαίου αρχές της διαφάνειας και της αντικειμενικότητας, επιβάλλοντας για κάθε πρόσληψη την προηγούμενη προκήρυξη αλλά και την επιλογή του καταλληλότερου μεταξύ των ενδιαφερομένων υποψηφίων μέσω διαγωνισμών ή πινάκων προτεραιότητας, βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων, περιορίζοντας, έτσι, ουσιωδώς κατά τούτο, την ελευθερία της συμβατικής βούλησης των υπαγομένων στις ρυθμίσεις του νομικών προσώπων – εργοδοτών. Η έκδοση της προκήρυξης για την πρόσληψη είναι, καθ' εαυτή, επιβεβλημένη από το νομοθέτη, καθώς και η πρόβλεψη στην προκήρυξη όρων για την επιλογή των καταλληλοτέρων. Ακόμη, η εξειδίκευση, σε κάθε περίπτωση, του αντικειμένου της διαγωνιστικής διαδικασίας ή των κριτηρίων της προτεραιότητας αποτελεί περιορισμό της ελευθερίας του νομικού προσώπου – εργοδότη, που επιβάλλεται από τις αρχές της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Οι κανόνες αυτοί διέπουν και τις προσλήψεις του προσωπικού των επιχειρήσεων των Ο.Τ.Α., των δημοσίων επιχειρήσεων των Ο.Τ.Α., των δημοσίων επιχειρήσεων και των θυγατρικών τους εταιρειών καθώς και των θυγατρικών εταιρειών των τραπεζών, χωρίς οι ρυθμίσεις του νομοθέτη να είναι αντίθετες στα άρθρα 5 παρ. 1 και 106 παρ. 2 του Σ., εν όψει του ότι η λειτουργία και αυτών των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου είναι δημοσίου ενδιαφέροντος.-
1.6 . ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΡΡΗΤΟ :
 Με την απόφαση Σ.τ.Ε. 3677/2007,Ολομελίας) –Κρίθηκε ότι δεν ισχύει απέναντι στη Δικαιοσύνη κανενός είδους απόρρητο, ούτε καν το απόρρητο των πρακτικών του Υπουργικού Συμβουλίου , προκειμένου να υπάρξει αποτελεσματική προστασία των πολιτών. Κρίθηκε ότι κάμπτεται  το απόρρητο που ισχύει για τα έγγραφα του Υπουργικού Συμβουλίου, επικαλούμενη τις συνταγματικές διατάξεις που κατοχυρώνουν το δικαίωμα της έννομης προστασίας των πολιτών απέναντι στη δράση της διοικητικής μηχανής. Το δικαστήριο δέχεται ότι ακόμα και αν αρνηθεί το Υπουργικό Συμβούλιο να δώσει στον ενδιαφερόμενο πολίτη τα σχετικά έγγραφα και πρακτικά της συνεδρίασής του, δεν μπορεί να αρνηθεί κάτι τέτοιο στη Δικαιοσύνη ούτε για λόγους κρατικής ασφάλειας και δημόσιας τάξης, γιατί διαφορετικά δεν θα μπορούσε να κριθεί η δικαστική υπόθεση.
1.07.- ΈΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ:
Με την απόφαση Σ.τ.Ε (ΟΛΟΜ) 189/2007 (ΕΔΚΑ 2007/213, ΝΟΒ 2007/464) Κρίθηκε αντισυνταγματικός ο αποκλεισμός της άσκησης της αίτησης ακύρωσης κατά όλων, αδιακρίτως των αποφάσεων των πειθαρχικών συμβουλίων των δικηγόρων. Οι αναφυόμενες από την επιβολή πειθαρχικών ποινών σε δικηγόρους διαφορές ως ακυρωτικές διοικητικές διαφορές. Τα πειθαρχικά συμβούλια των οικείων δικηγορικών συλλόγων ως "δικαστήρια" κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ. Διοικητική δικονομία. Παραδεκτές οι παρεμβάσεις δικηγόρων, οι οποίοι έχουν τιμωρηθεί με αποφάσεις του πειθαρχικού συμβουλίου  του οικείου δικηγορικού συλλόγου, τις οποίες έχουν προσβάλει με προσφυγές και στις οποίες εκκρεμείς δίκες τίθεται το ίδιο ζήτημα συνταγματικότητας.
1.08. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΝΑΤ :
Με την απόφαση 919/2007 Σ.τ.Ε  Κρίθηκε ότι Ασφάλιση κοινωνική. ΝΑΤ. Μηνιαίος μισθός επί του οποίου υπολογίζονται οι τακτικές μηνιαίες εισφορές που καταβάλλουν στο ΝΑΤ τα μέλη των πληρωμάτων ελληνικών πλοίων και οι πλοιοκτήτες τους. Πληρώματα επιταβατηγών τουριστικών θαλαμηγών σκαφών του ν. 438/1976. Η υπ΄ αρ. 30372/1981 απόφαση του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας "καθορισμός εισφορών για τα υπό Ελληνική και ξένη σημαία Θ/Γ πλοία" δεν δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ και είναι ανυπόστατη. Το άρθρο 4 παρ. 4 του ν. 2575/1998, με την οποία επιχειρείται η αναδρομική πρόσδοση κύρους, στην απόφαση αυτή, αντίκειται στα άρθρα 35 και 42 του Συντάγματος. Η διάταξη αυτή, κατά το μέρος που καταργούσε τις εκκρεμείς δίκες, ήταν αντίθετη στα άρθρα 20, 4 και 26 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ. Δεκτή η αναίρεση για παραβίαση ουσιαστικού δικαίου (αναιρεί την αριθμ. 1888/2004 ΔΕφΠειρ894/2007 ΣΤΕ: Πειθαρχικά παραπτώματα μελών ΔΕΠ των ΑΕΙ. Το πειθαρχικό συμβούλιο είναι όργανο των οικείων ΑΕΙ, ήτοι νπδδ. Αν ασκηθεί αίτηση ακύρωσης κατά πειθαρχικής απόφασης κύριος διάδικος στη δίκη είναι το ΑΕΙ, κατά του οποίου στρέφεται το ένδικο βοήθημα και στο οποίο γίνονται οι κοινοποιήσεις. Οι προπαρασκευαστικές πράξεις της πειθαρχικής διαδικασίας στερούνται εκτελεστότητας και δεν προσβάλλονται αυτοτελώς. Εξαίρεση μέλους πειθαρχικού συμβουλίου. Το μέλος αυτό δεν επιτρέπεται να μετέχει στη συνεδρίαση κατά την οποία θα κριθεί το ζήτημα της εξαίρεσής του, οπότε μετέχει το αναπληρωματικό του μέλος. Όταν ζητείται η εξαίρεση τόσο του τακτικού όσο και του αναπληρωματικού μέλους, το πειθαρχικό συμβούλιο αποφασίζει με τα υπόλοιπα μέλη του, εφόσον έχει νόμιμη απαρτία. Αν εξαιρεθούν οι ανωτέρω το πειθαρχικό συμβούλιο συνέρχεται και αποφασίζει με μειωμένη σύνθεση, εφόσον έχει απαρτία και μετέχουν και οι τρεις δικαστές μέλη του. Δεκτή η αίτηση ακύρωσης.
1.09 .ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ –ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ:
Με την απόφαση 903/2007 ΣΤΕ Κρίθηκε ότι. Η τελεσίδικη απόφαση που εκδίδεται επί αναγνωριστικής αγωγής δημιουργεί δεδικασμένο και για την καταψηφιστική που έχει όμοια παραγωγική αιτία με το κριθέν δικαίωμα και στηρίζεται στην ίδια βάση. Εκταση του δεδικασμένου. Όποιος  έχει έννομο συμφέρον για την απόκτηση εκτελεστού τίτλου μπορεί να ασκήσει κατά του εναγομένου στην αναγνωριστική αγωγή καταψηφιστική αγωγή, οπότε ισχύει το δεδικασμένο από την αναγνωριστική απόφαση. Απαράδεκτος λόγος έφεσης κατά της καταψηφιστικής απόφασης που αναφέρεται σε σφάλμα της αναγνωριστικής απόφασης.
1.10.-ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ
 Με την απόφαση 185/2007 Σ.τ.Ε (Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Κρίθηκε ότι Ελληνική Αστυνομία και επιβολή σε αστυνομικό της πειθαρχικής ποινής της απόταξης για αυθαίρετη απουσία από την υπηρεσία. Αιτιολογημένη η προσβαλλόμενη πειθαρχική απόφαση. Αυθαίρετη και όχι δικαιολογημένη η απουσία του εκκαλούντος από την υπηρεσία. Προσήκουσα η επιβληθείσα πειθαρχική ποινή. Αν ο εγκαλούμενος ζητήσει την ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου συμπαράσταση του πληρεξουσίου του δικηγόρου, η Διοίκηση οφείλει να ικανοποιήσει το αίτημά του. Ο εκκαλών δεν ζήτησε τη συμπαράσταση πληρεξουσίου δικηγόρου, ούτε υπέστη διαδικαστική βλάβη από την παράσταση δικηγόρου ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου. Απορρίπτεται η έφεση.
1.11.ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ ΑΠΑΡΑΒΙΑΣΤΗ
- Με την απόφαση 1680/2007 Σ.τ.Ε Κρίθηκε ότι Η απαραβίαστη, κατά το Σύνταγμα, σφαίρα της ιδιωτικής ζωής, στην οποία περιλαμβάνεται η ερωτική ζωή, από μόνη της, δεν μπορεί να ελέγχεται πειθαρχικά από τις διοικητικές αρχές. Η σύναψη, η διατήρηση και η διάλυση ερωτικών σχέσεων δεν μπορεί, αυτοτελώς, να χαρακτηριστεί ως ανάρμοστη ενέργεια ή συμπεριφορά ή ως ασυμβίβαστη διαγωγή προς την ιδιότητα του αξιωματικού, εκτός αν συνάπτεται αμέσως με την άσκηση των καθηκόντων του και την γένει ομαλή λειτουργία της υπηρεσίας ή συνοδεύεται από παραβάσεις του υπηρεσιακού καθήκοντος ή εκμετάλλευσης της υπηρεσιακής ιδιότητας ή από επίμεμπτες πράξεις. Μη νόμιμα τιμωρήθηκε πειθαρχικά ο εφεσίβλητος. Περιστατικά. Πλημμελής η αιτιολογία της επίδικης ποινής και ορθά ακυρώθηκε η σχετική απόφαση. Αντίθετη μειοψηφία. Απορρίπτεται η έφεση.

1.12.-Αποδοχες Μονιμοποιουμένων στο Δημόσιο
- Με την απόφαση 1512/2007 Σ.τ.Ε (Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Κρίθηκε ότι Μονιμοποίηση υπαλλήλων του Δημοσίου και των νπδδ με τις διατάξεις του ν. 1476/1984. Αν οι αποδοχές του μονιμοποιούμενου υπαλλήλου, κατά την ημέρα του διορισμού του σε οργανική θέση, ήταν ανώτερες από τις αποδοχές της νέας του θέσης, αυτός θα διατηρήσει τις ανώτερες αποδοχές του μέχρι να εξισωθούν με τις αποδοχές της νέας του θέσης. Υπολογισμός του ύψους των αποδοχών που καταβάλλονταν κατά τη μονιμοποίηση. Δεσμευτικές σχετικές δικαστικές αποφάσεις. Προϋποθέσεις διατήρησης της προσωπικής διαφοράς μετά την έναρξη ισχύος του ν. 1810/1988. Απορρίπτεται η αναίρεση
1.13.-ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΣΥΝΤΑΞΗΣ-ΑΡΧΗ ΙΣΟΤΗΤΟΣ
 Με την απόφαση 314/2007 Σ.τ.Ε (ΟΛΟΜ) (Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ, ΕΔΚΑ 2007/135) Κρίθηκε ότι Αν αποβιώσει η δικαιούχος της σύνταξης( πολύτεκνη μητέρα) αυτή καταβάλλεται και στον πολύτεκνο πατέρα, λόγω της προστασίας της οικογένειας κατά το άρθρο 21 του συντάγματος και της εφαρμογής της αρχής της ισότητας. Η διάταξη του άρθρου 63 παρ. 6 του ν. 1892/1990 αντίκειται στην ανωτέρω συνταγματική διάταξη. Αντίθετη μειοψηφία. Κατά των αποφάσεων του προϊσταμένου του κλάδου Οικογενειακών Επιδομάτων του ΟΓΑ ασκείται ενδικοφανής προσφυγή ενώπιον της Επιτροπής του ΟΓΑ, η απόφαση της οποίας προσβάλλεται με αίτηση ακύρωσης.
1.14.-ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΥΖΥΓΟΥ ΣΤΟΝ ΕΠΙΖΩΝΤΑ ΣΥΖΥΓΟ
 Με την απόφαση 1213/2007 Σ.τ.Ε (ΟΛΟΜ) (Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Κρίθηκε ότι Οικογενειακά επιδόματα του ΟΓΑ Η διάταξη της παρ. 6 του άρθρου 63 του ν. 1892/1990, καθ΄ ο μέρος με αυτήν δεν προβλέπεται ότι σε περίπτωση θανάτου της μητέρας, τη σύνταξη δικαιούται να λάβει ο επιζών σύζυγος, ο οποίος έχει την ευθύνη διατροφής των τέκνων, αντίκειται στα άρθρα 4 και 21 του Συντάγματος.
1.15.-.-ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΠΟΛΥΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ –ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ
 Με την απόφαση 897/2007 Σ.τ.Ε Κρίθηκε ότι Αποζημίωση κατά τα άρθρα 105 και 106 του ΕισΝΑΚ. Προϋποθέσεις επιδίκασης της αποζημίωσης. Πότε υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος παράνομης πράξης ή παράλειψης και ζημίας. Ανάκληση της παράνομης πράξης από τη Διοίκηση ή έκδοση νέας και διάσπαση του αιτιώδους συνδέσμου. Εξαίρεση για όσο χρόνο η παράνομη διοικητική πράξη έχει εφαρμοστεί, όπως και όταν δεν εκδοθεί τελικά νόμιμη διοικητική πράξη. Λύση της υπαλληλικής σχέσης ιατρού νοσοκομείου σύμφωνα με το άρθρο 37 του ν. 1397/1983. Η απόλυση του ιατρού ήταν παράνομη και αυτός άσκησε αγωγή αποζημίωσης κατά του νοσοκομείου. Η κρίση του δικάσαντος δικαστηρίου ότι τα δηλωθέντα εισοδήματα του αιτούντος υπερκαλύπτουν τα ποσά της αιτούμενης αποζημίωσης είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη, αφού έπρεπε να ερευνηθεί αν ο αιτών και πριν από την παράνομη απόλυσή του ασκούσε ελευθέριο επάγγελμα, καθώς και το ύψος των εισοδημάτων που κέρδιζε, προκειμένου να σταθμιστεί η πραγματική ζημία αυτού.
1.16.-ΠΛΑΦΟΝ ΕΦΑΠΑΞ
 Με την απόφαση 240/2007 Σ.τ.Ε (Α ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Ασφάλιση κοινωνική. Ταμείο Προνοίας Προσωπικού ΟΣΕ. Η διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 17 του Καταστατικού του Ταμείου, κατά το μέρος που με αυτή περιορίζεται η βάση υπολογισμού του εφάπαξ βοηθήματος στο 90% του μέσου όρου των αποδοχών που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό αυτό και επί των οποίων υπολογίζονται οι εισφορές, κείται εκτός των εξουσιοδοτικών διατάξεων. Η διάταξη του άρθρου 22 παρ. 5 του ν. 3232/2004, που κυρώνει αναδρομικά ατομικές πράξεις, δεν καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις. Μη νόμιμος ο περιορισμός κατά 10% της βάσης υπολογισμού του εφάπαξ βοηθήματος. Αγωγή αποζημίωσης ασφαλισμένων κατά τα άρθρα 105 και 106 ΕισΝΑΚ. Οι ενάγοντες παραδεκτά ομοδικούσαν, διότι οι αξιώσεις τους στηρίζονται στην ίδια ιστορική και νομική αιτία, ανεξαρτήτως αν υπάρχουν διαφοροποιήσεις στο χρόνο πρόσληψης και αποχώρησης από την υπηρεσία και στο ύψος της διαφοράς του εφάπαξ. Συναφείς οι επίδικες διοικητικές πράξεις. Έναρξη της τοκογονίας από τη γένεση της επιδικίας, ανεξάρτητα αν η αγωγή είναι καταψηφιστική ή αναγνωριστική. Περιορισμός του καταψηφιστικού αιτήματος σε αναγνωριστικό. Νομίμως επιδικάστηκαν τόκοι από την επίδοση της αγωγής.
1.17.-ΜΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΦΑΚΕΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ  ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Με την απόφαση 3275/2007 Σ.τ.Ε Κρίθηκε ότι:  Παράλειψη της έγκαιρης αποστολής προς το ΣτΕ των στοιχείων και πληροφοριών που προβλέπεται από τα άρθρα 23 και 24 πδ. 18/1989, καθώς και της έκθεσης, συνιστά ιδιαίτερο πειθαρχικό αδίκημα. Η πειθαρχική δίωξη ασκείται σύμφωνα με το πειθαρχικό δίκαιο κάθε κατηγορίας υπαλλήλων. Την άσκηση αυτή μπορεί να την προκαλέσει και ο Πρόεδρος του ΣτΕ με έγγραφό του προς τον αρμόδιο Υπουργό ή την Διοίκηση του ΝΠΔΔ. Από την έλλειψη στοιχείων εκ μέρους Δήμου εκ της μη αποστολής του φακέλου από αυτόν, συνάγεται τεκμήριο της πραγματικής βάσης των ισχυρισμών του αιτούντος, χάριν ικανοποιήσεως εκ μέρους του ΣτΕ του δικαιώματος της παροχής εννόμου προστασίας του αιτούντος κατά την παρ. 1 του άρθρου 20 του Συντάγματος. Συνεπεία των ανωτέρω, ακυρώνεται η ρητή ή σιωπηρά πράξη του καθ' ου η αίτηση Δήμου, με την οποία παραχωρήθηκε σε τρίτο το δικαίωμα χρήσεως οικογενειακού τάφου, παραχωρηθέντος στον αιτούντα.

2.-ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ  ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ:
2.1.ΑΠΟΛΥΣΗ  ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ-ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
2.1.1.- ΑΠΟΛΥΣΗ  ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ -ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΑΓΩΓΗΣ-ΟΦΕΙΛΗ ΤΟΚΩΝ-ΔΗΜΟΣΙΟ   ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ-ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ
 Με την απόφαση ΑΠ 787/2007 Κρίθηκε ότι: Το ουσιαστικά απαράδεκτο το οποίο καθιερώνει το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 3198/1955 εν σχέσει προς τις αξιώσεις του εργαζομένου από την άκυρη απόλυσή του, αποκλείεται, όχι μόνο με την κοινοποίηση μέσα στην τρίμηνη αποσβεστική προθεσμία της ανωτέρω διατάξεως της καταψηφιστικής για τις από την άκυρη καταγγελία αξιώσεις του εργαζομένου αγωγής, αλλά και με την κοινοποίηση αναγνωριστικής αγωγής, με την οποία ζητείται απλώς η αναγνώριση της ακυρότητας της καταγγελίας. Οφειλή τόκων από το Δημόσιο σε περίπτωση μετατροπής εναντίον του αγωγής από καταψηφιστικής σε αναγνωριστική. Παραπομπή του σχετικού ζητήματος στην Ολομέλεια του ΑΠ, ως γενικοτέρου ενδιαφέροντος, και τούτο, λόγω διαφορετικής νομικής προσεγγίσεως του όρου "αγωγή" από τον Α.Π. και το Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 88 παρ. 2 του Συντάγματος , και τούτο ανεξαρτήτως του ότι οι αποφάσεις του Ειδικού Δικαστηρίου δεν είναι δεσμευτικές για τα πολιτικά δικαστήρια. Διετής, κατά το άρθρο 90 παρ. 3 του ν. 3262/1995, η παραγραφή της απαιτήσεως των επί σχέσει δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών, κατά του δημοσίου, αφορώσα σε αποδοχές ή άλλες κάθε φύσεως απολαβές αυτών ή αποζημιώσεις, έστω και εάν βασίζεται σε παρανομία των οργάνων του Δημοσίου ή στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις. Το χρονικό σημείο ενάρξεως της εν λόγω παραγραφής τοποθετείται στο χρόνο γενέσεως της αξιώσεως.  Η ρύθμιση του εν λόγω ζητήματος είναι ειδική και συνεπώς κατισχύει της γενικής ρυθμίσεως του άρθρου 91 εδ. α΄ του ιδίου ως άνω νόμου, σύμφωνα με την οποία η παραγραφή οποιασδήποτε απαιτήσεως κατά του Δημοσίου αρχίζει από το τέλος του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκε και ήταν δυνατή η δικαστική επιδίωξη αυτής. (Αναιρεί εν μέρει την ΕφΑθ 9892/2005 και παραπέμπει το ανωτέρω ζήτημα στην Ολομέλεια του ΑΠ
2.1.2.- ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ .
Με την απόφαση 241/2007 ΑΠ  (Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Κρίθηκε ότι:  Δικαίωμα εργοδότη για καταγγελία συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου. Εννοια σπουδαίου λόγου. Τριτοβάθμιο διατραπεζικό πειθαρχικό συμβούλιο. Μέλη και αρμοδιότητες. Αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων. Εφαρμογή της επί οικειοθελούς παροχής. Εξαιρέσεις. Μη παραβίαση των ουσιαστικών αυτών κανόνων δικαίου σε περίπτωση εγκύρου απολύσεως υπαλλήλου Τράπεζας η οποία συντελέσθη όσο εκκρεμούσε στο τριτοβάθμιο διατραπεζικό πειθαρχικό συμβούλιο η προσφυγή του κατά αποφάσεώς του.

2.2.ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ  ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
2.2.1.-Με την απόφαση 274/2007 ΑΠ Κρίθηκε ότι Αναίρεση. Πρέπει το δικόγραφο να περιέχει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης. Πότε είναι ορισμένος ο εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης. Παραγραφή των αξιώσεων των υπαλλήλων νπδδ για καθυστερούμενες αποδοχές  ή άλλες απολαυές ή αποζημιώσεις από αδικαιολόγητο πλουτισμό και έναρξη αυτής. Η θέσπιση διετούς παραγραφής  με τα άρθρα 48 και 49 του νδ 496/1974 δεν αντίκειται στο Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ. Η απόφαση του ειδικού δικαστηρίου του άρθρου 88 παρ. 2 του Συντάγματος δεν είναι δεσμευτική για τα πολιτικά και τα διοικητικά δικαστήρια, όμως η κρίση αυτού ότι η αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 90 παρ. 3 του ν. 2362/1995 είναι αντισυνταγματική, δημιουργεί ζήτημα γενικοτέρου ενδιαφέροντος, που πρέπει να παραπεμφθεί στην Ολομέλεια .
2.2.2.-.-Με την απόφαση 31/2007 ΑΠ (ΟΛΟΜ)  (Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Κρίθηκε ότι:  Υπάλληλοι ΝΠΔΔ. Παραγραφή αξιώσεων των υπαλλήλων με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου από καθυστερούμενες αποδοχές. Η διετής παραγραφή  που καθιερώνει η διάταξη του άρθρου 48 παρ. 3 του ΝΔ 496/75, έχει θεσπισθεί από λόγους γενικότερου δημόσιου συμφέροντος, δε δημιουργεί άνιση δυσμενή μεταχείριση των υπαλλήλων των ΝΠΔΔ σε σχέση με τους υπαλλήλους των ιδιωτικών επιχειρήσεων και επομένως δεν αντίκειται στην αρχή της ισότητας του συντάγματος. Ούτε αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ αφού αυτή δεν απαγορεύει τη θέσπιση διαφορετικού χρόνου παραγραφής κατά κατηγορία αξιώσεων και δικαιούχων, ούτε είναι αντίθετη στις διατάξεις του άρθρου 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ
2.2.3.-.-Με την απόφαση 588/2007 ΑΠ  (Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Κρίθηκε ότι: Διετής (2ετής) η παραγραφή των απαιτήσεων οποιουδήποτε των επί σχέσει δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών, κατ΄ αυτού, που αφορά σε αποδοχές ή άλλες κάθε φύσεως απολαβές αυτών ή αποζημιώσεις, ακόμη και αν βασίζονται σε παρανομία των οργάνων του Δημοσίου ή στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις. Η ως άνω παραγραφή, ο χρόνος της οποίας είναι μικρότερος ή και μεγαλύτερος από το χρόνο παραγραφής παρόμοιων αξιώσεων και μικρότερος από το χρόνο παραγραφής των αξιώσεων του Δημοσίου κατά τρίτων, είναι συνταγματικώς θεμιτή και δεν αντίκειται ούτε στην αρχή της ισότητας ούτε προσκρούει στο άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, ούτε στις διατάξεις του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα.
2.2.4.- Με την απόφαση 68/2007 ΑΠ (ΧΡΙΔ 2007/368) Κρίθηκε ότι:  Ο.Σ.Ε. Αποτελεί ν.π.ι.δ. λειτουργούν υπό τη μορφή της α.ε. Επ΄ αυτού έχει ισχύ η διάταξη του άρθρου 90 παρ. 3 του Ν. 2362/1995 και συνεπώς υπόκεινται σε διετή παραγραφή μισθολογικές αξιώσεις εργαζομένων σε αυτόν, οι οποίες γεννήθηκαν από 1.1.1996 και εφεξής, ακόμη και εάν βασίζονται σε παρανομία των οργάνων του. Συνταγματική αρχή της ισότητας. Ενόψει της ως άνω συνταγματικής αρχής η επέκταση επί του Ο.Σ.Ε., ο οποίος έχει τα ανωτέρω χαρακτηριστικά, της διάταξης του άρθρου 90 παρ. 3 του Ν. 2362/1995, φαίνεται να διαταράσσει την ισοτιμία των διαδίκων χωρίς να συντρέχει αποχρών λόγος ο οποίος να καθιστά ανεκτή αυτή την παρέκκλιση. Παραπομπή στην Ολομέλεια του ΑΠ του ως άνω νομικού ζητήματος.

2.3.ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ  ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ
2.3.1.- Με την απόφαση ΑΠ Ολ. 19/2007(ΕΕΡΓΔ 66,785)  Κρίθηκε ότι Αναίρεση εισαγγελέα ΑΠ - Ασφαλιστικά μέτρα - Διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου - Απαγόρευση μετατροπής συμβάσεων ορισμένου σε αορίστου χρόνου
2.3.2.-.- Με την απόφαση 20/2007 ΑΠ (ΟΛΟΜ)(Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Κρίθηκε ότι:   Δικονομία πολιτική. Ασφαλιστικά μέτρα. Κατά κανόνα οι αποφάσεις των ασφαλιστικών μέτρων δεν προσβάλλονται με ένδικα μέσα. Δυνατότητα ασκήσεως αναιρέσεως κατά των αποφάσεων αυτών από τον εισαγγελέα του ΑΠ για ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος, όταν διάδικος είναι το δημόσιο ή ο ευρύτερος δημόσιος τομέας. Η προθεσμία και η άσκηση της αναιρέσεως έχει αυτοδίκαιο ανασταλτικό αποτέλεσμα. Η απόφαση δη της αυτής της αναιρέσεως παράγει αποτέλεσμα ως προς τους διαδίκους. Η συγκεκριμένη αναίρεση δεν είναι αναίρεση υπέρ του νόμου. Ο ασκών την αναίρεση εισαγγελέας δεν καθίσταται διάδικος. Κρίση ότι η άσκηση αναιρέσεως δεν είναι αντισυνταγματική (αρχή της ισότητας των διαδίκων) ούτε παραβιάζει τις σχετικές διατάξεις της ΕΣΔΑ. Αντίθετη γνώμη μειοψηφίας, η οποία θεώρησε ότι ο ασκών της αναίρεσης εισαγγελέας είναι διάδικος και άρα παραβιάζεται η αρχή της ισότητας των διαδίκων. Σύμβαση εργασίας. Διάκριση μεταξύ ορισμένου και αορίστου χρόνου. Η σύναψη συνεχομένων συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου καθιστούν αυτή ως αορίστου με τις νόμιμες συνέπειες λύσης της. Συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου με το δημόσιο για την κάλυψη πρόσκαιρων αναγκών. Κρίση ότι υπό το καθεστώς του άρ. 103 Σ οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου με το δημόσιο δεν μετατρέπονται σε αορίστου. Η θέση αυτή είναι σύμφωνη και με το κοινοτικό δίκαιο. Αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση που έκρινε ότι οι συνεχείς συμβάσεις ορισμένου χρόνου καθίστανται αορίστου. Αντίθετη γνώμη μειοψηφίας
3.- ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗ
3.1. ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΛΟΓΩ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΠΟΣΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ
Με την απόφαση 16/2007 ΑΠ (ΟΛΟΜ) (ΕΕΡΓΔ 66,1182) Κρίθηκε ότι:  ΟΣΕ. Προϋποθέσεις χορήγησης σύνταξης γήρατος. Χορήγηση αποζημίωσης λόγω συνταξιοδότησης. Προσδιορισμός ποσού της αποζημίωσης. Χορήγηση σύνταξης και αποζημίωσης σε εργαζόμενο στον ΟΣΕ με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου. Αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση που έκρινε ότι η διάταξη του άρ. 7 παρ. 5 του ν. 3075/2002 έχει αναδρομική ισχύ ως προς τη χορήγηση αυξημένου ποσού της αποζημίωσης.
5.- ΑΤΥΧΗΜΑ - .- ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΛΟΓΩ ΨΥΧΙΚΗΣ ΟΔΥΝΗΣ 
Με την απόφαση 1255/2007 ΑΠ (Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Κρίθηκε ότι:  Αυτοκινητικό ατύχημα. Χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης των συγγενών του θανόντος. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς το ύψος του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Αρχή της αναλογικότητας. Η δικαστική απόφαση που δεν καθορίζει εύλογη χρηματική ικανοποίηση, δεν είναι αντίθετη στην αρχή της αναλογικότητας, αλλά υπόκειται σε έλεγχο με τη ένδικα μέσα που προβλέπονταιή η ένδικη αγωγή και επιδικάσθηκε πρόσθετη αποζημίωση.
6.-ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΠΡΠΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ –ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ:
Με την απόφαση 23195/2007 ΑΠ Κρίθηκε ότι: Προσβολή προσωπικότητας και επιδίκαση στον προσβληθέντα χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Πότε η προσβολή είναι παράνομη. Προστασία της εικόνας του ανθρώπου και αποκάλυψη στοιχείων του ιδιωτικού του βίου. Πότε επιτρέπονται τα ανωτέρω δια του τύπου. Προβολή της εικόνας ανηλίκου μέσω της τηλεόρασης και όροι που τίθενται με το άρθρο 8 παρ. 2 του ΠΔ 100/2000. Σε "δύσκολη κατάσταση" βρίσκεται και ο ανήλικος που έχει προσβληθεί από σοβαρό νόσημα, έστω και αν αυτό δεν είναι εμφανές στην εικόνα του. Κρίση ότι στην ένδικη υπόθεση προσεβλήθη η προσωπικότητα του ενάγοντα ανηλίκου με την προβολή μέσω τηλεόρασης του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε, χωρίς τη συναίνεση των γονέων του. Πότε υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της επελθούσης ηθικής βλάβης κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας
7.-ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ :
7.1.-ΑΜΟΙΒΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ 
Με την απόφαση 760/2007 ΑΠ Κρίθηκε ότι:  Δικηγορική αμοιβή . Κανονίζεται, κατ` αρχήν, με συμφωνία του δικηγόρου και του εντολέα ή του αντιπροσώπου του. Περιεχόμενο αυτής. Η εν λόγω αμοιβή  σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται να υπολείπεται των ελαχίστων ορίων, τα οποία καθορίζονται από τα άρθρα 98 επ. του Κ.Δ. Κάθε συμφωνία για λήψη μικρότερης αμοιβής από τα ανωτέρω καθοριζόμενα όρια είναι άκυρη ανεξαρτήτως του χρόνου συνάψεώς της. Ελλείψει ειδικής συμφωνίας, το ελάχιστο ποσό της αμοιβής του δικηγόρου ορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 100 και επ. του Κ.Δ. Καθορισμός, με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ύστερα από γνώμη της Ολομέλειας των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων της Ελλάδας, σύμφωνα με την ρύθμιση της διατάξεως του άρθρου 7 παρ. 2 του ν. 2753/1999, ελάχιστης αμοιβής, ενιαίας για όλους τους δικηγορικούς συλλόγους της χώρας, για τις παραστάσεις τους ενώπιον των δικαστηρίων, την σύμπραξή τους σε εξώδικες ενέργειες και συμβάσεις, καθώς και για κάθε άλλη νομική υπηρεσία, την οποία παρέχουν στον εντολέα τους, προεισπραττομένη από τον οικείο δικηγορικό σύλλογο και επί της οποίας ενεργείται υποχρεωτικώς παρακράτηση φόρου εισοδήματος. Οι αμέσως ανωτέρω ρυθμίσεις δεν κατάργησαν τις διατάξεις του κώδικα περί δικηγόρων, οι οποίες αφορούν τον καθορισμό του κατωτάτου ορίου αμοιβής των δικηγόρων, οι οποίες, απεναντίας, κατισχύουν έναντι της ελάχιστης αμοιβής η οποία καθορίζεται βάσει του ν. 2753/1999, διότι οι διατάξεις του νόμου τούτου (2753/1999) έχουν φορολογικό χαρακτήρα και αποσκοπούν στη μεταρρύθμιση και απλοποίηση του φορολογικού συστήματος με την καθιέρωση αντικειμενικής φορολογικής μεταχειρίσεως των δικηγόρων προς τον σκοπό της δικαιότερης κατανομής των φορολογικών βαρών.
7.2.-ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΕΜΜΙΣΘΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ:
Με την απόφαση 476/2007 ΑΠ Ο δικηγόρος είναι άμισθος δημόσιος λειτουργός, ενεργεί ελεύθερος έναντι του εντολέως του κατά την επιστημονική του πεποίθηση και η έννομη σχέση μεταξύ αυτών είναι εκείνη της αμειβόμενης εντολής. Σε καμία περίπτωση (δεν) υπάρχει εξαρτημένη εργασία και όταν ακόμη παρέχει τις υπηρεσίες του με πάγια αμοιβή . Όμως και στην περίπτωση της έμμισθης εντολής δικηγόρου με πάγια αντιμισθία εφαρμόζονται επί παραλείψεως της προαγωγής αυτού οι διατάξεις, οι οποίες επιβάλλουν την τήρηση των αρχών της καλής πίστεως, της ίσης μεταχειρίσεως και της καταχρήσεως δικαιώματος, ανάλογα αν ο οικείος Κανονισμός ή Οργανισμός Προσωπικού έχει συμβατική ισχύ ή ισχύ νόμου. Επομένως, ο ενάγων δικηγόρος, για να κριθεί εάν αδικήθηκε κατά τις προαγωγικές κρίσεις από τα όργανα του εναγομένου εντολέα του, πρέπει να αναφέρει στο δικόγραφο της αγωγής του, για το ορισμένο αυτού, ονομαστικώς τους προαχθέντας συναδέλφους του, με τους οποίους κατά πρότασή του πρέπει να συγκριθεί και να προσδιορίσει για τον καθένα απ΄ αυτούς τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε από τη σύγκριση αυτών με εκείνα του ενάγοντος να μπορεί να εξακριβωθεί εάν η παράλειψη της προαγωγής του τελευταίου αντιβαίνει προδήλως στις αρχές της καλής πίστεως.


7.3.-ΑΡΧΗ ΕΥΝΟΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ 
Με την απόφαση 26/2007 ολΑΠ( σε ΕΕργΔ66,1170)οι ευμενέστεροι όροι ατομικών συμβάσεων .εργασίας  υπερισχύουν των δυσμενέστερων όρων των συλλογικών συμβάσεων εργασίας

8.-ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΕΔ
8.1.-ΟΡΙΟ ΕΦΑΠΑΞ
 Με την απόφαση ΑΕΔ 5/2007  Κρίθηκε ότι:   Αρχή ισότητας  Αρχή μέριμνας για κοινωνική ασφάλιση εργαζομένων  Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος - Ανώτατο όριο εφάπαξ  Αντισυνταγματικότητα διατάξεων παρ. 3 άρθρου 57 Ν. 2084/1992 -. Αίρεται η αμφισβήτηση που ανέκυψε από τις αντίθετες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με τη διατυπωθείσα κρίση στην με αριθμό 17/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, κατά την οποία η από το άρθρ. 57 § 3 του Ν. 2084/1992 επιβολή ανωτάτου ορίου επί των εφάπαξ παροχών αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 4 § 1 και 22 § 5 του Συντάγματος.

9.ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ  ΕλΣ
9.1.-ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ
 Με την απόφαση ΕλΣ Ολ. (Πρκ) 22/2006 Κρίθηκε ότι: Προσωπικό ΟΤΑ - Διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου Μετατροπή διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου σε αορίστου χρόνου - Ειδική αποκλειστική διοικητική διαδικασία - Δικαιοδοσία διοικητικών δικαστηρίων .

10.ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ
10.1-.-34/2007 ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤ ΔΕΔΟΜ   (ΕΔΚΑ 2007/406) Προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα . Συνιστούν ευαίσθητα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τα στοιχεία που αναφέρονται στην υπαγωγή στην κοινωνική ασφάλιση και την επιδότηση λόγω ανεργίας. Παράνομη η διαβίβαση σχετικών στοιχείων από το ΙΚΑ στην πρώην εργοδότρια εταιρεία, αφού το ΙΚΑ δεν είχε προηγουμένως ζητήσει σχετική άδεια από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και δεν είχε ενημερώσει τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Παράνομα η εταιρεία τηρεί το αρχείο αυτό για τους εργαζόμενους. Προσωρινή διαταγή για άμεση ολική αναστολή κάθε επεξεργασίας και λειτουργίας του αρχείου αυτού. Οι διατάξεις του ν. 2472/1997 είναι δημόσιας τάξης και δεν μπορεί να αποκλειστεί η εφαρμογή τους από την ιδιωτική βούληση. Η χορήγηση της προσωρινής διαταγής δεν πλήττει το δικαίωμα παροχής δικαστικής προστασίας, αφού το δικαστήριο που εκδικάζει την αγωγή μπορεί να ζητήσει την προσκόμιση των αναγκαίων αποδεικτικών στοιχείων.
11.ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΕΚ
11.1.ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ-ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΗΤΕΣ:
- Απόφαση 26-6/2007 ΔΕΚ (Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 26ης Ιουνίου 2007. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: Cour d`arbitrage, νυν Cour constitutionnelle - Βέλγιο. Οδηγία 91/308/ΕΟΚ - Πρόληψη της χρησιμοποιήσεως του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες - Υποχρέωση των δικηγόρων να ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές για κάθε γεγονός που θα μπορούσε να αποτελέσει ένδειξη πράξεως νομιμοποιήσεως εσόδων από παράνομες δραστηριότητες - Δικαίωμα για δίκαιη δίκη - Επαγγελματικό απόρρητο και ανεξαρτησία των δικηγόρων. Υπόθεση C-305/05.
12.- ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ  ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
12.1.-Υπόθεση :Perlala κατά  Ελλάδος της 22.2.2007  (Αριθ. Προσφυγής 17721/04)
Προϋποθέσεις παραδεκτού αυτοτελούς αναιρετικού λόγου για παραβίαση του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ.- Αναιρετικός έλεγχος της αξιολόγησης του αποδεικτικού υλικού και δίκαιη δίκη.- Η θέση του Αρείου Πάγου ότι δεν αποτελεί αυτοτελή λόγο αναιρέσεως η παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης (άρθρο 6 της ΕΣΔΑ), παρά μόνον συνδυαστικώς με κάποιο από τους αναιρετικούς λόγους που προβλέπονται περιοριστικά στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ, και η απόρριψη ενός τέτοιου αναιρετικού λόγου ως απαράδεκτου, συνιστά ερμηνεία «υπερβολικά τυπολατρική», που «τείνει προς το σόφισμα», και «αποδυναμώνει σε τεράστιο βαθμό την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών στην ελληνική αναιρετική διαδικασία».- Η άρνηση του Αρείου Πάγου  να ελέγξει αναιρετικά το αν η αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού, από το δικαστήριο της ουσίας, υπήρξε σύμφωνη με το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ αποτελεί, επίσης, παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠοινΔ).Δικαιοδοσία του ΕΔΔΑ.- Το ΕΔΔΑ έχει ως έργο τη διασφάλιση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την ΕΣΔΑ για τα κράτη-μέλη, οπότε διαθέτει δικαιοδοσία να αποφανθεί για νομικά ή πραγματικά σφάλματα ενός εθνικού δικαστηρίου μόνον στο μέτρο που αυτά θα μπορούσαν να συνιστούν παραβίαση δικαιωμάτων και ελευθεριών που εγγυάται η ΕΣΔΑ, διότι αν εκτιμούσε τα πραγματικά περιστατικά που οδήγησαν ένα εθνικό δικαστήριο στην υιοθέτηση μίας δικανικής κρίσεως, αντί κάποιας άλλης, θα αναγόταν σε δικαιοδοτικό όργανο τρίτου ή τέταρτου βαθμού, και θα παραγνώριζε τα όρια της αποστολής του (άρθρο 19 της ΕΣΔΑ).       Έναρξη εξάμηνης προθεσμίας προσφυγής στο ΕΔΔΑ.- Ποινική αναίρεση.- Το ένδικο μέσο της αναιρέσεως εξαντλεί, στην ποινική διαδικασία, τα εσωτερικά ένδικα μέσα, η ακυρωτική ποινική απόφαση είναι «τελεσίδικη δικαστική απόφαση» υπό την έννοια της ΕΣΔΑ, και η έκδοσή της συνιστά το σημείο εκκίνησης της εξάμηνης προθεσμίας, προς υποβολή προσφυγής στο ΕΔΔΑ (άρθρο 35 παρ. 1 ΕΣΔΑ).       Διαπιστώνεται ομόφωνα παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, λόγω τυπολατρικής ερμηνείας, επί του παραδεκτού αναιρετικού λόγου, και λόγω άρνησης του Αρείου Πάγου να εξετάσει αν η αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού, από το δικαστήριο της ουσίας, υπήρξε σύμφωνη με το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, και καταδικάζεται η Ελλάδα σε καταβολή 6.000 ευρώ στον προσφεύγοντα, λόγω ηθικής βλάβης.
12.2.- Υπόθεση C-35533/2004.(ΠΟΙΝΔ/ΝΗ 2007/855) Υπόθεση Μαμιδάκης κατά Eλλάδος-Προσφυγή 35533/2004-Απόφαση της 11.1.2007
Επιβολή στον προσφεύγοντα διοικητικού προστίμου για λαθρεμπορία, προβλεπομένου από του τελωνειακού κώδικα. Επικύρωση προστίμου από τα ελληνικά διοικητικά δικαστήρια. Απόρριψη αιτίασης του προσφεύγοντος ότι τα διοικητικά δικαστήρια που τον έκριναν δεν έλαβαν υπόψη τις θεμελιώδιες εγγυήσεις που καθιερώνει το άρθρο 6 της σύμβασης, μεταξύ των οποίων και το τεκμήριο της αθωότητας, εφόσον ο προσφεύγων έτυχε μιας κατ` αντιμωλίαν διαδικασίας και προέβαλε όλα τα κατ` εκείνον προσήκοντα επιχειρήματα, το γεγονός δε ότι δεν ελήφθη υπόψη η μη άσκηση ποινικής δίωξης για την ίδια παράβαση δεν συνιστά παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας. Κρίση ότι η επιβολή του προστίμου έθιξε σε τέτοιο βαθμό την οικονομική κατάσταση του προσφεύγοντος, που απετέλεσε δυσανάλογο μέτρο ως προς τον επιδιωκόμενο οικονομικό σκοπό.-

[1] Κατά την άποψη μου είναι η Απόφαση της Χρονιάς.-

2  1/2005 ΕΙΔ ΔΙΚ ΑΡΘ 88 Σ (ΕΔΚΑ 2005/892, ΑΡΧΝ 2006/78, Δ/ΝΗ 2006/65). Αδικοπρακτική αποζημίωση δικαστή λόγω μη εξομοίωσης των αποδοχών του (τακτικών και επιδομάτων) με εκείνες δικαστικού αντιπροσώπου ΝΣΚ. Πενταετής παραγραφή της αξίωσης κατά του Δημοσίου. Υποχρέωση του Δημοσίου να καταβάλει τόκους υπερημερίας, το ύψος των οποίων ανέρχεται στον εκάστοτε ισχύοντα τόκο υπερημερίας, από την επίδοση αναγνωριστικής αγωγής. Χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εξαιτίας της απαξίωσης από την εφαρμογή αντισυνταγματικής διάταξη.-

3 Βλ  κα την 3130/2000 ΣΤΕ ,ΑΡΜ/2001 (709), ΔΔΙΚΗ/2001 (110) Προαγωγές στις θέσεις Προέδρων και Αντιπροέδρων των ανωτάτων Δικαστηρίων. Στο απαράδεκτο της αιτήσεως ακυρώσεως κατά των πράξεων που αναφέρονται στην παρ. 5 του άρθρου 90 δεν εμπίπτουν λόγοι ακυρώσεως αμφισβητούντες τη συνδρομή όρων ή περιορισμών που τίθενται ευθέως από την παρ. 5. Το δικαίωμα γνώσης των διοικητικών εγγράφων. Η αθέτηση της σχετικής υποχρέωσης της διοίκησης έχει εκτελεστό χαρακτήρα και υπόκειται σε ακυρωτικό έλεγχο. Το απόρρητο των συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου δεν αποκλείει την άσκηση του ανωτέρω δικαιώματος του διοικούμενου, εφόσον αυτός αιτείται στοιχεία που περιέχονται μεν στα σχετικά πρακτικά, αλλά αναφέρονται προσωπικά στον αιτούντα, και ιδίως στην ατομική υπηρεσιακή του κατάσταση. Τέτοια στοιχεία είναι, προκειμένου περί προαγωγής ή μη του Δικαστού σε θέση Προέδρου, Αντιπροέδρου ανωτάτου Δικαστηρίου ή Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου.

4 Κ.ΧΙΩΛΟΣ (ΑΡΧΝ 2007/525)~ Κατά των αποφάσεων των πειθαρχικών συμβουλίων και του ανωτάτου πειθαρχικού συμβουλίου των δικηγόρων χωρεί το ένδικο βοήθημα της αιτήσεως κυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Οπως έκρινε η Ολομέλεια του Σ.τ.Ε.~ Σχετ.Νομολ.: ΣΤΕ (ΟΛΟΜ) 189/2007.~ Μελέτη του Κωνσταντίνου Β. Χιώλου, Δ.Ν., δημοσιευμένη στο ΑΡΧΝ 2007, 525.

5 Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ (ΔΙΚΗ 2007/678)~ Η πόρτα του νόμου. Η δικαστική προστασία του δικηγόρου σε πειθαρχική του υπόθεση. Μελέτη με παρατηρήσεις επί της απόφασης 189/2007 Ολομ.ΣΤΕ.

6 βλ. Ομοιες οι 920/2007 ΣτΕ, 921/2007 ΣτΕ, 922/2007 ΣτΕ, 923/2007 ΣτΕ, 924/2007 ΣτΕ, 925/2007 ΣτΕ, 926/2007 ΣτΕ, 931/2007 ΣτΕ.

7 Βλ ΟΛΑΠ 20/2006 Απόλυση –αποζημίωση απολυομένων ΟΑ, σε ΕΕΡΓΔ 66,σελ84.

8 Καταχρηστική απόλυση σε ΑΠ1538/2006 ΕΕργΔ 66,σελ1085

9 Καταγγελία σε ΑΠ1900/2005 ΕΕργΔ 66,.σελ81

10 Βλέπε την  1/2005 Απόφαση του δικαστηρίου του άρθρου 88παρ 2 του Σ

11 ΒΛ όμως την με αριθμό  898/2007 Απόφαση ΤΟΥ Σ.τ.Ε σύμφωνα με την οποία «Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, με τις οποίες, κατά την εισηγητική έκθεση του νόμου, επαναλαμβάνεται το προϊσχύον για τις απαιτήσεις των δημοσίων υπαλλήλων δίκαιο των άρθρων 91 και 92 του ν.δ. 321/1969, δεν εσκοπήθη η μεταβολή του χρόνου ενάρξεως της παραγραφής των απαιτήσεων κατά του Δημοσίου, ο οποίος εξακολουθεί να είναι το τέλος του οικονομικού έτους, κατά το οποίο έχει γεννηθεί η αξίωση και είναι δυνατή η δικαστική της επιδίωξη και όχι το χρονικό σημείο γενέσεως της αξιώσεως (ΣτΕ 1579/2004).

12 Καταγγελία αορίστου χρόνου συμβάσεως ,σε ΑΠ1689/2006 ΕΕΡΓΔ 66,1031.-

13 ΒΛ την ΑΠ 473/2007 σε ΕΕΡΓΔ 66,1298 σύμβαση εργασίας για εκτέλεση συγκεκριμένου έργου.

14 ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΣ ΑΠΟ ΑΔΙΚΟΠΡΑΞΙΑ σε ΑΠ141/2007,σε ΕΕΡΓΔ66,1366

15 Βλ ΑΠ 1091/2006 σε ΕΕΡΓΔ 66,1014

16  Απαιτήσεις από καθυστερούμενες αποδοχές ή άλλης φύσεως απολαβές των υπαλλήλων του ΙΚΑ υπόκεινται σε πενταετή παραγραφή σύμφωνα  με  την Απόφαση Σ.τ.Ε 199/07

17  Α. ΑΡΓΥΡΟΣ (Δ/ΝΗ 2007/321)Η Δικαιοσύνη σε νέα δοκιμασία. Οι μισθοί των δικαστών από τη Δ΄αναθεώρηση του Συντάγματος στο "Μισθοδικείο" και στο Συνταγματικό Δικαστήριο και το Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Σχετ.Νομολ.: ΣΤΕ (ΟΛΟΜ) 2080/1950, ΑΠ (ΟΛΟΜ) 40/1958

18 ΒΛ όμως αντίθετη άποψη για πενταετή παραγραφή στις 1921/2007 Αποφάσεις του Σ.τ.Ε

19 Βλ όμως και την ΑΠ 1479/2006 σε ΕΕργΔ66,σελ 31

20 ΒΛ ΣΧΟΛΙΟ ΣΤ.ΒΛΑΣΤΟΥ οπ 782-785

21 Η υπόθεση των εκτάκτων.-

22 Εργατικό ατύχημα ,πλήρης διαρκής ανικανότητα ,αποζημίωση σε ΑΠ131/2007 ΕΕργΔ66,σελ 1088.

23 Βλ την ΑΠ 9/2007 ΟΛ, σε ΕΕΡΓΔ 66,1349

24 Απόλυση εμμίσθου δικηγόρου  ΑΠ1081/2006 ΕΕΡΓΔ66,106

25 ΒΛ απ 956/2007 σε ΝΟΒ 55,2136

26 Βλ όμοια 898/2007  ΑΠ

27 Δ.ΚΟΛΙΝΤΖΙΚΗΣ (Δ/ΝΗ 2007/61)Αμοιβές δικηγόρων. Είδη και τρόπος υπολογισμού των ελαχίστων ορίων τους Σχετ.Νομολ.: ΑΠ (ΟΛΟΜ) 45/1996, ΑΠ (ΟΛΟΜ) 6/1995, ΑΠ 663/1997, ΜΠΑΘ 16/2003,.

28 Βλ όμως την ΑΕΔ 3/2006(ΕΔΔΔΔ4/2006,726 επ)  σχετικά με την υποχρεωτική  αποχώρηση  και λύση της έμμισθης εντολής έμμισθου δικηγόρου σύμφωνα με τον άρθρο 63α ΚΔ(ΝΔ3026/54)

29 ΒΛ ΑΠ1/2007 ΟΛΟΜ, σε ΕΕΡΓΔ 66,723

30 ΚΑΙ ΑΕΔ 3/2007 σε ΕΕΡΓΔ 66,593

31 ΒΛ Αποφάσεις:3/2007 ΑΕΔ(ΕΔΚΑ 2007/350), 4/2007 ΑΕΔ  (ΕΔΚΑ 2007/359)

32 2007 Χ.ΣΚΑΛΙΔΗ (ΔΙΜΕΕ 2007/369)~ Ζητήματα από την επιχειρησιακή "κυβερνοπαρακολούθηση" προσωπικών δεδομένων του εργαζομένου

33 3922/2005 ΣΤΕ (ΑΡΜ 2006/292) Δικαίωμα στην ιδιωτικότητα κατά το σύνταγμα και την ευρωπαϊκή σύμβαση δικαιωμάτων του ανθρώπου. Πειθαρχική παράβαση εκ μέρους δημάρχου, τιμωρηθείσα με την ποινή της έκπτωσης από το αξίωμα. Υπαλληλική προσφυγή. Μη επιτρεπτή η αξιοποίηση παρανόμως ληφθεισών μαγνητοταινιών ως αποδεικτικού μέσου εις βάρος του έκπτωτου δημάρχου και ήδη προσφεύγοντος.

< επιστροφή